Kartlı ödemeler · Roll-up’lar
Visa Nasıl Para Kazanıyor ve Gizli Kart Komisyonunu Gerçekte Kim Ödüyor?
Yayın 31 Ekim 2026
Kısa cevap
- 198,25 milyar dolar: ABD’deki işyerlerinin 2025’te ödediği kart komisyonu; 2009’da 62,1 milyar dolardı. Rakam, bir perakendeci grubu olan Merchants Payments Coalition’ın aktardığı Nilson Report verilerinden. Çoğu raf fiyatlarının içine gömülü.
- 45,9 milyar dolar net gelir (+%15) ve 23,5 milyar dolar net kâr: Visa’nın 30 Eylül 2026’da biten mali yılı. Yani gelirinin yaklaşık %51’ini kâr olarak tuttu.
- %1–3: Bir kartlı satışta işyerinin ödediği tipik komisyon. En büyük parçası olan interchange, kartınızı çıkaran bankaya gidiyor. Visa ya da Mastercard ise yaklaşık %0,1–0,2’lik bir ağ ücreti alıyor.
- Yılda ~149 dolar: Boston Federal Rezerv Bankası’nın 2010 tarihli araştırmasına göre ABD’de nakit kullanan her hanenin kart kullanan hanelere ödediği tutar. Kart kullanan her hane yılda yaklaşık 1.133 dolar aldı.
- %0,3: AB’de tüketici kredi kartlarında interchange için üst sınır. Avustralya da aynı sınırı benimsedi ve 1 Ekim 2026’da ek ücretleri yasakladı.
- 38 milyar dolar: İşyerlerinin uzmanlarının, Haziran 2026’da ön onay alan Visa–Mastercard uzlaşmasına biçtiği değer. 30 milyar dolarlık bir anlaşma 2024’te yetersiz bulunarak reddedilmişti; yenisinin nihai onayı hâlâ bekleniyor.
Kartınızı her okuttuğunuzda biri bir komisyon ödüyor, ama en azından kasada ödeyen siz değilsiniz. Mağaza ödüyor. Bir Amerikan kredi kartında bu genellikle harcadığınızın ~%2–3’ü civarında. Visa’nın geliri bu komisyon zincirinden aldığı küçük bir paydan geliyor. Pay, ödeme başına küçük, ama trilyonlarca dolarlık ödemeden alınıyor.
Banka değilse Visa nasıl para kazanıyor?#
Visa kartınızı çıkarmıyor, size borç vermiyor ve faiz oranınızı belirlemiyor. Kendi yıllık raporu şöyle diyor: “Visa bir finans kuruluşu değildir.” Bunun yerine Visa, ödemenizin üzerinden geçtiği ağı işletiyor ve her ödeme için bir geçiş ücreti alıyor. Borç vermenin riski bankalarda kalıyor.
Ölçek büyük:
- 2026 mali yılında Visa 281,3 milyar işlem gerçekleştirdi.
- 2025 mali yılında ~5 milyar ödeme aracı saydı.
- 2025 mali yılında ağındaki ödeme ve nakit hacmi 17 trilyon dolara ulaştı.
Fresno’ya gönderilen kartlar nasıl Visa’ya dönüştü?#
18 Eylül 1958’de Bank of America, Kaliforniya’nın Fresno kentindeki hanelere 60.000 kredi kartı postaladı. Kimse istememişti. Kartın adı BankAmericard’dı. İlk yıllar yoğun dolandırıcılık ve ödenmeyen borçlarla geçti, ama birkaç yıl içinde kart kâra geçti.
Kart aynı zamanda bu işi bugün de tanımlayan tavuk-yumurta sorununu gözler önüne serdi:
- Bir kart ancak mağazalar onu kabul ederse işe yarar.
- Mağazalar bir kartı ancak yeterince kişi taşıyorsa kabul eder.
Bu yüzden Bank of America iki tarafı aynı anda kazanmak zorundaydı. Daha sonra kartı diğer bankalara açtı ve ağ bir konsorsiyuma dönüştü. Rakip bankalar kendi ağları Master Charge’ı kurdu; bu ağ daha sonra Mastercard oldu. 1976’da BankAmericard’ın adı Visa olarak değiştirildi.
Kredi kartıyla 100 dolar harcadığınızda para nereye gidiyor?#
Mağaza 100 doların tamamını almıyor. Genellikle %1–3 arasında bir işyeri komisyonu ödüyor. Bu komisyon üçe bölünüyor:
| Komisyonun parçası | Kim alıyor | Tipik büyüklük |
|---|---|---|
| Interchange (en büyük parça) | Kartınızı çıkaran banka | Örneğin ABD’de bir kredi kartında %2,3 + 10 sent |
| Ağ ücreti | Visa ya da Mastercard | ~%0,1–0,2 |
| İşlem | Mağazayı ağa bağlayan ödeme işlemcisi | Değişiyor |
| Mağazaya kalan | İşyeri | 97 dolar (%3 komisyonla) |
Varsayılan interchange oranlarını Visa ve Mastercard belirliyor, ama o para bankalara gidiyor. Bu bölüşüm çoğu zaman yanlış anlaşılıyor: “Gizli komisyonun” en büyük kısmı Visa’ya gitmiyor. Gerçek oranlar karta, mağazaya ve ülkeye göre değişiyor.
Visa ve Mastercard ne kadar para kazanıyor?#
| Şirket | Dönem | Gelir | Net kâr | Ağ hacmi |
|---|---|---|---|---|
| Visa | 2026 mali yılı (30 Eylül 2026’ya kadar) | 45,9 milyar dolar (+%15) | 23,5 milyar dolar | — |
| Visa | 2025 mali yılı | 40,0 milyar dolar | 20,1 milyar dolar | 17 trilyon dolar ödeme ve nakit hacmi |
| Mastercard | 2025 | 32,8 milyar dolar | 15,0 milyar dolar | 10,6 trilyon dolar brüt dolar hacmi |
Gelirinin yarısına yakınını kâr olarak tutan büyük şirket çok az. Visa bunu başarıyor, çünkü ağ bir kez kurulduktan sonra her ek ödemeyi işlemek neredeyse hiçbir şeye mal olmuyor. Bu bir ağ etkisi:
- Her yeni kart ağı mağazalar için daha değerli hâle getiriyor.
- Her yeni mağaza ağı kart sahipleri için daha değerli hâle getiriyor.
İki ağ her yerde olduğunda başka birinin girmesi çok zorlaşıyor. Çoğu mağaza için Visa’yı ya da Mastercard’ı reddetmek bir seçenek bile değil.
Kart komisyonları ödediğiniz fiyatların içine gizlenmiş mi?#
Evet, büyük ölçüde. Bu rakamlar, bir perakendeci grubu olan Merchants Payments Coalition’ın aktardığı Nilson Report’tan geliyor:
| Yıl | ABD’deki işyerlerinin ödediği kart komisyonları |
|---|---|
| 2009 | 62,1 milyar dolar |
| 2024 | 187,2 milyar dolar |
| 2025 | 198,25 milyar dolar |
Yalnızca Visa ve Mastercard kredi kartlarında ortalama komisyon oranı 2025’te %2,36’ydı; 2010’da bu oran %2,02’ydi.
Çoğu mağaza kart komisyonlarını kira ya da elektrik gibi görüyor: her fiyatın içine yerleştirilmiş bir işletme maliyeti. Kartla ve nakitle aynı fiyatı uygulayan bir mağaza, kartların maliyetini sessizce herkesten tahsil ediyor. Bazı Amerikan mağazaları artık bir kart ek ücreti ekliyor ve o ücret fişte görünüyor. Çoğu hâlâ eklemiyor.
İki taraf bunun ne anlama geldiği konusunda anlaşamıyor:
- Perakendeci grupları, kart komisyonlarının Amerikalıların satın aldığı neredeyse her şeyi pahalılaştırdığını savunuyor.
- Bankalar ve ağlar ise kartların mağazalara daha çok müşteri, daha büyük alışverişler, daha hızlı kasa işlemleri ve daha az nakit yönetimi sağladığını söylüyor.
İkisi de doğru olabilir. Her iki durumda da maliyet ortadan kalkmıyor. Fiyatın içinde.
Kredi kartı ödüllerini kim ödüyor?#
Bankalar nakit iadeyi, puanları ve milleri büyük ölçüde interchange sayesinde karşılayabiliyor. Premium ödül kartları genellikle daha yüksek interchange ücretleri taşıyor.
2010’da Boston Federal Rezerv Bankası’ndaki ekonomistler (Schuh, Shy ve Stavins) kimin kazandığını ve kimin kaybettiğini tahmin etti:
| Hane | Tahmini yıllık etki |
|---|---|
| Nakit kullanan hane | Kart kullananlara yılda ~149 dolar ödüyor |
| Kart kullanan hane | Nakit kullananlardan yılda ~1.133 dolar alıyor |
| En düşük gelirli haneler (ödüllerden sonra) | Yılda −21 dolar |
| En yüksek gelirli haneler (ödüllerden sonra) | Yılda +750 dolar |
Rakamlar on beş yıldan eski ve ödemeler o zamandan beri değişti. Mekanizma değişmedi. Herkes aynı fiyatı ödediğinde, nakitle ya da basit bir kartla ödeyen kişi, sırada arkasındaki premium kartın ayrıcalıklarının karşılanmasına yardım ediyor.
Diğer ülkeler kart komisyonlarını nasıl ele alıyor?#
| Ülke / bölge | Kural |
|---|---|
| Avrupa Birliği | Interchange 2015’ten beri sınırlı: tüketici banka kartında %0,2, tüketici kredi kartında %0,3. Günlük tüketici kartı ödemelerinde ek ücretler 2018’den beri genel olarak yasak. |
| Avustralya | 1 Ekim 2026’dan itibaren: Visa, Mastercard ve eftpos ağlarındaki banka, ön ödemeli ve kredi kartlarında ek ücretler kaldırıldı. Tüketici kredi kartı interchange sınırı %0,3’e, banka kartınınki 8 sente indirildi. Merkez bankası işyerlerinin yılda ~910 milyon Avustralya doları tasarruf etmesini bekliyor. |
| Hindistan | UPI ödeme sistemindeki işyeri ücretleri 2020’den beri sıfırda tutuluyor. Hükümet şimdi bazı ücretlerin geri getirilip getirilmeyeceğini tartışıyor. |
| Brezilya | Merkez bankası Kasım 2020’de Pix’i başlattı. Bireyler için ücretsiz ve 150 milyonu aşkın kullanıcısı var. |
Aynı telefonlar, aynı alışverişçiler, çok farklı geçiş ücretleri.
30 milyar dolarlık Visa–Mastercard uzlaşması neden reddedildi?#
ABD’deki mücadele, ağların fiyatlamasının sorgusuz kalmadığını, ama itirazların çoğu zaman tıkandığını gösteriyor:
- Uzlaşma reddedildi: Kredi kartlarına hiçbir zaman sınır getirilmedi, bu yüzden işyerleri yirmi yılı mahkemede geçirdi. 2024’te bir yargıç 30 milyar dolarlık bir uzlaşmayı yetersiz bularak reddetti.
- Banka kartı sınırı bozuldu: 2011’de Durbin Değişikliği, büyük bankalarda banka kartı interchange’ini 21 sent + %0,05 ile sınırladı. Bir federal mahkeme bu sınırı 6 Ağustos 2025’te bozdu, ama dava temyizdeyken yürürlükte tuttu.
| Tarih | Olay | Durum |
|---|---|---|
| 2011 | Durbin Değişikliği banka kartı sınırı: 21 sent + %0,05 | 6 Ağustos 2025’te bozuldu, temyiz sürerken yürürlükte |
| 2024 | 30 milyar dolarlık işyeri uzlaşması | Yetersiz bulunarak reddedildi |
| Haziran 2026 | 38 milyar dolarlık işyeri uzlaşması | Ön onay; nihai onay bekleniyor |
| Ağustos 2026 | Credit Card Competition Act | Başkan Trump destekliyor; geçmedi |
Yeni 38 milyar dolarlık komisyon uzlaşması neyi değiştiriyor?#
Haziran 2026’da Yargıç Brian Cogan yeni bir anlaşmaya ön onay verdi. İşyerlerinin uzmanları bunun değerini yaklaşık 38 milyar dolar olarak biçiyor. Nihai onay alırsa:
- kredi kartı interchange’ini 5 yıl boyunca yüzde bir puanın onda biri kadar düşürecek;
- standart tüketici kartlarını 8 yıl boyunca %1,25 ile sınırlayacak;
- işyerlerinin ilk kez bazı premium ve ticari kartları reddetmesine izin verecek.
Nihai onay hâlâ bekleniyor ve bazı işyeri grupları itiraz edeceklerini açıkladı.
Bunun dışında Credit Card Competition Act, 100 milyar doları aşkın varlığa sahip kart çıkaran kuruluşların kredi kartlarında ikinci bir ağ sunmasını şart koşacak. Başkan Trump’ın desteğini alıyor ama Kongre’den geçmedi.
Gizli kart komisyonları konusunda ne yapabilirsiniz?#
- Herkese tek fiyat uygulayan bir mağazada nakitle ya da basit bir banka kartıyla ödüyorsanız, büyük ihtimalle başkasının ödüllerini sübvanse ediyorsunuz. Bu, suçluluk duymak için değil, sizin de bir şey geri aldığınızdan emin olmak için bir neden.
- Ödüller ancak bakiyeyi her ay tamamen öderseniz işe yarar. Faiz nakit iadeyi hızla silip süpürebilir.
- ABD’de ek ücretlere dikkat edin ve mağazanın nakit ya da banka kartı için indirim yapıp yapmadığını sorun. Bazıları yapıyor.
- Küçük bir işletmeniz varsa, işlem başına ne ödediğinize bakın. Yeni uzlaşma onaylanırsa işyerlerine müşterileri daha ucuz kartlara yönlendirmek için daha fazla güç verecek.
- Nerede yaşadığınız hesabı değiştirir. Avrupa’da %0,3 ile sınırlı bir interchange ücreti, bir Amerikan kredi kartında birkaç kat daha yüksek olabilir.
Kartınız bedava gibi geliyor. Değil. Bedelini diğer her şeyin fiyatında ödüyorsunuz.
Gerçekten sorulan sorular
Visa nasıl para kazanıyor?
Visa, ağı üzerinden geçen ödemelerden küçük bir ağ ücreti kazanıyor. Kart çıkarmıyor, borç vermiyor ve faiz oranı belirlemiyor. 30 Eylül 2026’da biten mali yılında Visa 45,9 milyar dolar net gelir ve 23,5 milyar dolar net kâr açıkladı.
Kredi kartı komisyonunun tamamını Visa mı alıyor?
Hayır. Komisyonun en büyük parçası olan interchange, kartınızı çıkaran bankaya gidiyor. ABD’de bir kredi kartında interchange %2,3 + 10 sent gibi olabiliyor. Visa ya da Mastercard çoğu zaman %0,1–0,2 civarında çok daha küçük bir ağ ücreti alıyor, geri kalanını ödeme işlemcisi alıyor.
ABD’deki işyerleri ne kadar kart komisyonu ödüyor?
Merchants Payments Coalition’ın aktardığı Nilson Report verilerine göre ABD’deki işyerleri 2025’te 198,25 milyar dolar kart komisyonu ödedi; 2009’da bu rakam 62,1 milyar dolardı. Visa ve Mastercard kredi kartlarında ortalama komisyon oranı %2,36’ydı.
Kredi kartı ödüllerini kim ödüyor?
Ödüller büyük ölçüde interchange ile finanse ediliyor ve mağazalar bunu fiyatlara yansıtıyor. Boston Federal Rezerv Bankası’nın 2010 tarihli bir araştırması, nakit kullanan her hanenin kart kullanan hanelere yılda yaklaşık ~149 dolar ödediğini tahmin etti. Kart kullanan her hane yılda yaklaşık ~1.133 dolar aldı.
Avrupa’da ve Avustralya’da kart komisyonları neden daha düşük?
AB, 2015’ten beri interchange’i tüketici banka kartlarında %0,2, tüketici kredi kartlarında %0,3 ile sınırlıyor. 2018’den beri ek ücretleri de genel olarak yasaklıyor. Avustralya tüketici kredi kartı sınırını %0,3’e indirdi ve 1 Ekim 2026’dan itibaren ek ücretleri yasakladı.
Visa–Mastercard komisyon uzlaşması nedir?
Haziran 2026’da bir yargıç, işyerlerinin uzmanlarının yaklaşık 38 milyar dolar değer biçtiği bir uzlaşmaya ön onay verdi. Uzlaşma standart tüketici kartlarını 8 yıl boyunca %1,25 ile sınırlayacak ve işyerlerinin bazı premium ve ticari kartları reddetmesine izin verecek. 30 milyar dolarlık bir uzlaşma 2024’te yetersiz bulunarak reddedilmişti.
Visa bir banka mı?
Hayır. Visa’nın yıllık raporu Visa’nın bir finans kuruluşu olmadığını belirtiyor. Visa, kartlı ödemelerin üzerinden geçtiği ağı işletiyor; kartları bankalar çıkarıyor ve kredi riskini de onlar taşıyor.
Margin bağımsız ve reklamsız. Bu analiz işine yaradıysa: Bana bir kahve ısmarla
Kaynaklar
Bütün rakamlar ve tarihler kamuya açık kaynaklardan.
- ·Visa — Q4 and fiscal full-year 2026 results (Oct. 27, 2026)
- ·Visa — Q4 and fiscal full-year 2025 results
- ·Visa — Form 10-K for fiscal 2025
- ·Mastercard — Q4 and full-year 2025 results
- ·Congressional Research Service — IF11893 (Aug. 6, 2021): how card fees are split
- ·Merchants Payments Coalition — card swipe fees (March 18, 2026), citing the Nilson Report
- ·Federal Reserve Bank of Boston — Schuh, Shy & Stavins, Who Gains and Who Loses from Credit Card Payments? (2010)
- ·European Union — Regulation (EU) 2015/751 on interchange fees; PSD2 surcharging rules
- ·Reserve Bank of Australia — Review of Merchant Card Payment Costs and Surcharging, Conclusions (March 31, 2026)
- ·The Week — UPI merchant fees in India (Aug. 5, 2026)
- ·Banco Central do Brasil — Pix
- ·KVPR / Valley Public Radio — The Fresno drop (June 4, 2026)
- ·a16z — History of the credit card
- ·Payments Dive; The Daily Record — Visa–Mastercard merchant settlement (June 2026)
- ·Payments Dive — Credit Card Competition Act (Aug. 4, 2026)
- ·Cooley; Pulse — Regulation II debit cap litigation
Buradaki hiçbir şey yatırım tavsiyesi değildir. Rakamlar kamuya açık kaynaklardan alınan aralıklardır ve pazara ve işletmeciye göre değişir.
Tam transkriptVideoda söylenenlerin tamamı · 1.805 kelimeGösterGizle
Video İngilizce; burada videoda söylenenler kelimesi kelimesine yer alıyor.
Every time you tap a card, someone pays a fee. Not you — at least, not at the register. The store pays it. On an American credit card, that's usually somewhere around two to three percent of what you spend. Last year, American merchants paid a record one hundred ninety-eight billion dollars in card fees. That's more than three times what they paid in two thousand nine. And that money doesn't vanish. It gets built into the prices on the shelf — so even people who pay with cash end up paying it. You'll never see it on a receipt. But you can see where a lot of it ends up. In the fiscal year that ended this September, Visa took in almost forty-six billion dollars in revenue and kept about twenty-three and a half billion as profit. More than half of everything it took in. Meanwhile, in Europe, the biggest part of this fee is capped at a fraction of a percent. And this month, Australia banned stores from passing card fees on to shoppers at the till. So who really pays for your card? Why does the same fee cost so much more in some countries? And why does the person paying with cash help fund your rewards? Let's follow the money.
It started with a mass mailing. On September eighteenth, nineteen fifty-eight, Bank of America mailed sixty thousand credit cards to households in Fresno, California. Nobody had asked for them. The card was called BankAmericard. The early years were rough, with heavy fraud and unpaid bills, but within a few years it turned a profit. And it solved a problem that still defines this business. A card is only useful if stores accept it. And stores only accept it if enough people carry it. So the bank had to sign up both sides at once. Bank of America later opened its card to other banks, and the network grew into a consortium of banks. Rival banks organized their own, called Master Charge, which later became Mastercard. And in nineteen seventy-six, BankAmericard got a new, shorter name: Visa. In the fiscal year that ended this September, Visa processed more than two hundred eighty-one billion transactions. The year before, it counted nearly five billion payment credentials around the world, and payments and cash volume on its network reached seventeen trillion dollars. And here's the surprising part. Visa isn't a bank. It doesn't issue your card, lend you money or set your interest rate. It simply runs the road your money travels on — and charges a toll.
So let's follow one purchase. Say you spend one hundred dollars at a store with a credit card. The store doesn't get one hundred dollars. It pays what's called a merchant discount fee, usually somewhere between one and three percent. That fee gets split three ways. The biggest piece is called interchange, and it goes to the bank that issued your card. In the United States, a credit card interchange fee can look something like two point three percent plus ten cents. Visa and Mastercard set those default rates — but the money goes to the banks. The second piece is the network fee, and that's what Visa or Mastercard keeps. It's much smaller, often around a tenth to a fifth of a percent. The third piece goes to the payment processor that connects the store to the network. Add it up, and on a three percent fee, the store keeps ninety-seven dollars. Here's the clever part. The network takes a tiny slice of every payment, but it takes it from trillions of dollars of payments. It doesn't take the risk of lending. That sits with the banks. Visa and Mastercard just collect the toll.
And the toll adds up. In fiscal twenty twenty-six, which ended this September, Visa's net revenue was about forty-five point nine billion dollars, up fifteen percent, and its net income was about twenty-three point five billion. A year earlier, those numbers were forty billion and twenty point one billion. Mastercard is smaller, but built the same way. In twenty twenty-five, it brought in thirty-two point eight billion dollars in revenue and earned fifteen billion. Its network carried ten point six trillion dollars in gross dollar volume. Very few large companies keep anything close to half of their revenue as profit. Visa does it because once the network exists, each extra payment costs almost nothing to process. Every new card makes the network more valuable to stores, and every new store makes it more valuable to cardholders. Economists call that a network effect. And it means that once two networks are everywhere, it becomes very hard for anyone else to get in. That's why, for most stores, saying no to Visa or Mastercard simply isn't an option.
Which brings us back to the store. According to data from the Nilson Report, cited by a coalition of American retailers, merchants in the U.S. paid one hundred ninety-eight point two five billion dollars in card fees in twenty twenty-five. Back in twenty oh-nine, it was sixty-two point one billion. On Visa and Mastercard credit cards alone, the average fee rate was about two point three six percent. Most stores don't treat that as a separate charge. They treat it like rent or electricity: a cost of doing business, built into every price. That's the hidden part. A store that charges the same price whether you pay by card or by cash is quietly charging everyone for the cost of cards. Some American stores now add a card surcharge, and you will see that on the receipt. But most still don't. And retailers' groups argue that card fees make almost everything Americans buy more expensive. Banks and the networks answer that cards bring stores more customers, bigger purchases, faster checkouts and less cash to count, steal or carry to the bank. Both things can be true. But either way, the cost doesn't disappear. It's in the price.
Now think about card rewards. The cashback, the points, the airline miles. Banks can afford them largely because of interchange — and premium rewards cards usually carry higher interchange fees. So who pays for your rewards? In twenty ten, economists at the Federal Reserve Bank of Boston tried to answer exactly that question. Their estimate: on average, each American household that paid with cash ended up paying about one hundred forty-nine dollars a year to households that paid with cards. Each card-using household, on average, received about eleven hundred thirty-three dollars from cash users. Because higher earners are more likely to use cards with rewards, the effect ran upward. Even after counting rewards, they estimated that the lowest-income households paid about twenty-one dollars a year, while the highest-income households received about seven hundred fifty. The numbers are more than fifteen years old, and payments have changed since. But the mechanism hasn't. When everyone pays the same price, the person paying with cash or a basic card helps cover the perks on the premium card in the line behind them.
Not every country accepts this. In Europe, the European Union capped interchange in twenty fifteen: zero point two percent for consumer debit cards and zero point three percent for consumer credit cards. And since twenty eighteen, stores in the EU have generally been banned from adding surcharges to everyday consumer card payments. Australia went further this year. On October first, twenty twenty-six, its central bank banned surcharges on debit, prepaid and credit cards on the Visa, Mastercard and eftpos networks. It also cut the cap on consumer credit card interchange to zero point three percent, and on debit to eight cents. The central bank estimates its fee cuts will lower merchants' card costs by about nine hundred ten million Australian dollars a year. Other countries went around the cards entirely. In India, the government has kept merchant fees on its UPI payment system at zero since twenty twenty, although it is now debating whether to bring some fees back. In Brazil, the central bank launched Pix in November twenty twenty. It's free for individuals, and well over one hundred fifty million people now use it. Same phones, same shoppers — very different tolls.
In the United States, the fight is still going on. In twenty eleven, a law known as the Durbin Amendment capped debit card interchange at big banks at twenty-one cents plus a small percentage. A federal court threw that cap out last year, but kept it in place while the case is appealed. Credit cards were never capped. Instead, merchants spent two decades in court. In twenty twenty-four, a judge rejected a thirty-billion-dollar settlement as too small. Then, in June twenty twenty-six, another judge gave preliminary approval to a new deal that the merchants' experts value at about thirty-eight billion dollars. It would cut credit card interchange by a tenth of a percentage point for five years, cap standard consumer cards at one point two five percent for eight years, and, for the first time, let merchants refuse some premium and commercial cards. Final approval is still pending, and some merchant groups have promised to appeal. Meanwhile, the Credit Card Competition Act — which would force big banks to offer a second network on their credit cards — has the support of President Trump. But it has not passed Congress.
So who's paying for your card? Everyone who shops — including people who never use one. Here's what's worth knowing. First, if you pay with cash or a basic debit card at a store with one price for everyone, you're likely subsidizing someone else's rewards. That's not a reason to feel guilty about using a card. It's a reason to make sure you're getting something back. Second, rewards are only a win if you pay the balance in full every month. Interest on a card balance can quickly wipe out whatever cashback you earned. Third, if you're in the U.S., watch for surcharges, and ask whether a store gives a discount for cash or debit. Some do. Fourth, if you run a small business, check what you're paying per transaction. The new settlement, if approved, would give American merchants more power to steer customers toward cheaper cards. And fifth, remember that where you live changes the math. An interchange fee capped at zero point three percent in Europe can be several times higher on an American credit card. Your card feels free. It isn't. You just pay for it in a place you'll never look: the price of everything else.
Next time on Margin, we follow the money into the biggest purchase most people will ever make — and a fee inside it that almost nobody negotiates. If you want to understand how money actually moves before the headlines catch up, subscribe — and follow the money.
Parayı takip etmeye devam et